موزه فرش مرشدی در بافت تاریخی شهر کاشان، یکی از مهم‌ترین مراکز فرش ایران، طراحی شده است. زمین پروژه با مساحتی محدود در دل بافت متراکم شهری قرار داشت که همین موضوع طراحی را با چالش‌های خاصی روبه‌رو کرد. پاسخ به این محدودیت، توسعه بنا به سمت زیرزمین بود؛ سه طبقه که حول یک نورگیر مرکزی و درختی که از دل پروژه می‌روید سازماندهی شده‌اند. این درخت به‌عنوان نمادی از زندگی و رشد، در تمامی طبقات دیده می‌شود و پیوندی میان طبیعت و معماری برقرار می‌کند. نمای بیرونی بنا با استفاده از کاهگل شکل گرفته است؛ متریالی بومی و پایدار که ضمن یادآوری معماری کویری کاشان، هماهنگی کاملی با بافت تاریخی پیرامون ایجاد می‌کند.

موزه فرش مرشدی به‌عنوان یک مرکز فرهنگی، مسئولیتی اجتماعی بر عهده دارد: زنده نگه‌داشتن یکی از کهن‌ترین هنرهای ایران و انتقال آن به نسل‌های آینده. طراحی بخش‌های آموزشی و تعاملی برای کودکان و نوجوانان، مشارکت خانواده‌ها و مدارس، و بازخوانی تاریخ فرش کاشان، همه در راستای ارتقاء فرهنگ عمومی و ایجاد ارتباطی عمیق‌تر میان جامعه و میراث فرهنگی هستند.

این پروژه در سه مقیاس طراحی و تعریف شده است. در مقیاس شهری، بنا با بافت تاریخی کاشان وارد گفتگو می‌شود و با استفاده از مصالح بومی همچون کاهگل و فرم‌های برگرفته از معماری کویری، هماهنگی خود را با زمینه‌ی پیرامونی حفظ می‌کند.

در مقیاس معماری، سازماندهی فضاها در سه طبقه شکل گرفته است: زیرزمین به فضاهای اداری اختصاص دارد، طبقه همکف میزبان موزه و گالری‌هاست و طبقه اول به رستوران مرشدی اختصاص یافته است. تمامی این طبقات حول یک نورگیر مرکزی و درختی سازماندهی شده‌اند که به‌صورت بصری و مفهومی، همه سطوح را به یکدیگر پیوند می‌دهد.

در مقیاس جزئیات، تمرکز بر نمایش دقیق‌ترین عناصر فرش است؛ از نخ و رنگ‌های طبیعی گرفته تا ابزار بافت، به‌گونه‌ای که بازدیدکننده بتواند هنر فرش را به‌صورت چندلایه و عمیق تجربه کند.